3 lutego 2026r. w Św. Błażeja Biskupa i Męczennika, podczas Mszy Św. w rycie rzymskim, odprawianej w domowej kaplicy katolickiego domu przy Placu Zmartwychwstania 1 w Baranowie, Ksiądz Michał Woźnicki SDB, wygłosił ogłoszenia: “Jest Bóg-nie wystarcza. Człowiek-nie wystarcza. Kot lekarstwem na bezdomne serce?” – do odsłuchania w ramach transmisji Mszy Św.
W ogłoszeniach Kapłan pytał wiernych: jak stali w wierze, w 1988 roku, gdy Abp Marcel Lefebrve, działając w stanie wyższej konieczności, wyświęcał bez zgody Rzymu czterech księży na biskupów (Bernarda Fellaya, Alfonsa de Galarreta, Bernarda Tissier de Mallerias i Richarda Williamsona), zaciągając jednocześnie wg przedstawicieli hierarchii kościelnej, Jana Pawła II ekskomunikę.
Ks Woźnicki w odniesieniu do tamtych wydarzeń mówił m.in:
“Jaką mieliśmy orientacje? Ja mogę za siebie mówić:
Gdyby się coś złego działo w świecie to na pewno “nasz Jan Paweł II” by nam o tym powiedział. Nawet nie pomyślałbym o sobie, że taki głupi w życiu mogłem być, ale taki byłem. I nie w odniesieniu do jakiś drugorzędnych spraw [ale] do spraw Kościoła. Należałoby się spowiadać z grzechu papolatrii. Pytanie: czy ja jeden w Polsce taki byłem? W 1988 roku miałem 22 lata. Czy było [nas] więcej?
No więc za Łaską Bożą jest nam dożywać czasów, gdzie (…) przychodzi nam słuchać, dowiadywać się o takich komunikatach, jak wczoraj (…)
Ks. Woźnicki odczytywał ze stron FSSPX: Wiadomości Tradycji Katolickiej m.in:
“Komunikat Domu Generalnego w sprawie konsekracji biskupich.
W dniu 2 lutego 2026 r., w święto Oczyszczenia Najświętszej Maryi Panny, ks. Davide Pagliarani, Przełożony Generalny Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X, podczas ceremonii obłóczyn, której przewodniczył w Międzynarodowym Seminarium św. Proboszcza z Ars we Flavigny-sur-Ozerain we Francji, publicznie ogłosił swoją decyzję powierzenia biskupom Bractwa dokonania nowych konsekracji biskupich w dniu 1 lipca tego roku.
W sierpniu ubiegłego roku ks. Pagliarani zwrócił się z prośbą o audiencję u Ojca Świętego, wyrażając pragnienie synowskiego przedstawienia mu obecnej sytuacji Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. W kolejnym piśmie otwarcie poruszył szczególnie pilną potrzebę zapewnienia kontynuacji posługi biskupów Bractwa, którzy od blisko czterdziestu lat przemierzają świat, odpowiadając na wołanie licznych wiernych przywiązanych do Tradycji Kościoła i pragnących, aby dla dobra ich dusz były udzielane sakramenty kapłaństwa i bierzmowania.
Po dłuższym rozważeniu tej kwestii na modlitwie, a także po otrzymaniu w ostatnich dniach od Stolicy Apostolskiej listu, który w żaden sposób nie odpowiada na nasze prośby, ks. Pagliarani, opierając się na jednomyślnym stanowisku swojej Rady, ocenia, że obiektywny stan wyższej konieczności, w jakim znajdują się dusze, wymaga podjęcia takiej decyzji…”
Po odczytaniu komunikatu (cała treść na stronach FSSPX: Wiadomości Tradycji Katolickiej) Ks. Woźnicki wraz z wiernymi odmówił modlitwę:
Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto, sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in saecula saeculorum. Amen
Dalej Kapłan mówił m.in:
“… dziś w perspektywie lat, kiedy nam jest sięgać do 1986 r.- spotkanie [ekumeniczne] w Asyżu, gdzie Wojtyła modli się z heretykami, jak równy z równym, dopuszczając ich w przybytki Pańskie i kiedy dwa lata po tym mają miejsce owe święcenia dwóch już nieżyjących biskupów, a dwóch wciąż żyjących to nasza świadomość, moja świadomość jest [była], że dzieje się krzywda Kościołowi, a z perspektywy czasu 86 roku, można by powiedzieć: Wojtyłę mógł zastąpić każdy jeden błazen, każdy jeden błazen na Stolicy Piotrowej, czy to błazen Bergoglio, czy to błazen Ratzinger, czy to błazen Prewost- nie miałoby to zasadniczo wielkiego znaczenia dla stanu Kościoła- oficjalnych struktur- jak to ma miejsce dziś. Od po prostu- błazen zastępujący błazna (…)
Ale [co] gdyby zabrakło tego jednego Arcybiskupa i tej decyzji w 1974 że nie zamykam seminarium w Econe (…) Konsekwentnie ta droga prowadzi do 1988 roku do wyświęcenia biskupów. Gdyby zabrakło tego jednego człowieka, katolika, kapłana, biskupa, Arcybiskupa Lefebrve, do czego byśmy się dziś odnosili?
Do Wojtyły? Zastanawiali się co miała na myśli Pani Tymieniecka, kiedy mu pisała lat temu “x”: “będziesz się do końca świata w piekle smażył”. O czym myślała? (…)
Więc to pierwsza myśl: że Pan Bóg nad daje Łaskę w takim czasie żyć.
I inaczej się dostosować do tej decyzji niż właśnie w 1988 roku, kiedy albo nas to nie obchodziło (…) Mamy możliwość, w perspektywie czasu- 40 lat, przeżywać sytuację podobną. A jednocześnie- jeżeli w 88′ roku, a już w 74′ Ks. Abp Marcel Lefebrve mówił o stanie najwyższej konieczności, ze względu na to co się wydarzyło na Soborze i po Soborze [Watykańskim II] to mówił to w kontekście (…) 74′ rok pontyfikatu Pawła VI, 88′ rok – pontyfikatu Jana Pawła II (…) Jeżeli na tamten moment stan struktur kościelnych, stan Kościoła wojującego był taki, że Arcybiskup określał go jako stan najwyższej konieczności to jak jest dzisiaj? (…)”
Wskazując że z wyświęconych przez Abp Lefebrva czterech biskupów dwóch już umarło Ks. Woźnicki mówił m.in:
“… kiedy tych dwóch umierało, pierwszy Tissier de Mallerias umierał w opinii dobrego biskupa, ale biskup Williamson umarły zaledwie rok temu nie umierał w dobrych notowaniach od Kapłańskiego Bractwa Św. Piusa X.
Współbrat odrzucony. A czemu się sprzeciwiał? Czemu został odrzucony?
Bo pokazywał, że Kapłańskie Bractwo Św. Piusa X nie zachowuje przekazu ABP Lefebrve. Idzie na uległość z Rzymem (…)
…pytaj dzisiaj, czy postawa tamta Ks. Bp Williamsona sprzed “x” lat- 2012 r. (…) nie miała wpływu i nie ma wpływu na ta decyzję dzisiaj- o konieczności święceń, do których to zobowiązani będą [biskupi], nie przełożony Bractwa, bo on biskupem nie jest…”
“Na pewien sposób, tych dwóch pozostałych przy życiu biskupów- mogą się zrehabilitować aktem święceń za to, co uczynili wobec Biskupa Williamsona, który już nie wyświęci, bo nie żyje…”
” … jaka łaska, jakie błogosławieństwo działania Ks. Bp Williamsona tamtego czasu, który , mimo, że ten biskup już nie żyje, to swoją decyzją, swoją konsekwencją swoim sprzeciwem uruchamia ten sprzeciw, dzielność, którą dzisiaj kapłani Kapłańskiego Bractwa [Piusa X] muszą się wykazać, żeby to co podejmują jako plan na 1 lipca wykonać…”
Po Mszy Św. Ks. Woźnicki udzielił, z użyciem świec, specjalnego, przynależnego na ten dzień błogosławieństwa Św. Błażeja – na okoliczność chorób gardła.
W połączeniu z Mszą Św. w rycie rzymskim, Kapłan wraz z wiernymi odmówił w stałych intencjach, przypadające na ten dzień, tajemnice Różańca wraz z innymi modlitwami – do odsłuchania tutaj.